Waar gebeurd

[Anonymous]

Een aantal maanden geleden namen mijn vriendin en ik deel aan een trip per bus. Ongeveer halverwege (we waren toen al anderhalf uur onderweg) vroeg mijn vriendin me of er geen tussenstop gepland was want ze zou wel eens een toilet kunnen gebruiken. Ik zei haar dat ik geen idee had van de planning van de reisroute. Op de bus zelf was er wel een toilet aanwezig, maar dat was gesloten. Enkel in uiterste noodgevallen kon je waarschijnlijk de sleutel bij de chauffeur gaan halen, maar dat zag mijn vriendin niet zo zitten.

En zo reden we verder ...

Na een goed halfuur begon mijn vriendin toch wat nerveus te worden. We waren nu al meer dan twee uur onderweg en nog steeds geen teken van een plaspauze. Het leek erop dat de chauffeur de weg in één keer zou afleggen. Ze zuchtte diep en herhaalde nog maar eens dat ze moest plassen. Hierbij deed ze haar benen een paar keer open en dicht.

En zo reden we verder ...

Mijn vriendin begon er steeds zorgelijker uit te zien. Dit vond ze echt niet leuk meer. Ze zuchtte nog een paar keer en deed haar beklag over de organisatie die deze trip zonder onderbreking had ingelegd. Een half uurtje later was ze echt "in trouble". Met een pijnlijke frons in haar voorhoofd legde ze haar hand op haar onderbuik, ter hoogte van haar blaas. Ik vroeg haar of alles ok was. Een beetje gepikeerd zei ze dat ze de pijn in haar blaas tot in haar rug voelde trekken en dat ze echt niet gewoon was het zo lang op te houden.

Het laatste half uur moet echt wel vreselijk geweest zijn voor haar. Ze probeerde zo recht mogelijk te zitten om de druk in haar blaas te verminderen terwijl haar hand op haar onderbuik bleef rusten. Bijtend op haar onderlip schoof ze heen en weer in haar stoel of deed haar benen een paar keer ritmisch open en dicht.

Maar ze haalde het!

Toen we op onze bestemming gearriveerd waren keek ze me met dringende ogen aan. Ik zei haar dat ze nog even moest volhouden; aan de ingang van het park waren er zeker toiletten. "Dennis, ik moet nu plassen!", zei ze terwijl ze haar benen dichtkneep en lichtjes vooroverboog, "Ik kan het bijna niet meer ophouden!". Een beetje in paniek keek ze het parkeerterrein rond. "Ik ga daar achter de struiken gaan.", zei ze, "Anders doe ik het in mijn broek!".

Er waren daar inderdaad wat struiken die een schamele bescherming boden. Gentleman als ik ben zei ik : "Ok, ik zal meegaan om je wat uit het zicht te zetten!". In een lichte looppas liepen we naar de struiken. Ze moest zo dringend dat ze met zelfs niet vroeg om me om te draaien. Zo snel ze kon liet ze haar jeans en slip zakken, en nog voor ze goed en wel was neergehurkt schoten twee krachtige stralen kort na elkaar naar buiten. Daarna liet ze met een luid gesis haar volle blaas leeglopen. Het was heerlijk haar daar zo te zien zitten terwijl ze lichtjes kreunde onder de druk van haar blaas. Ze plaste ongeveer twintig seconden op volle kracht. Daarna trok ze haar broek terug omhoog en keerden we terug naar onze groep. Mijn dag kon in ieder geval al niet meer stuk ;-)

dennis

[Dutch Guy]

Een heel interessant verhaal. Bedankt dat je de moeite hebt genomen om het hier te vertellen.

Busreizen zijn een van mijn favoriete plekken om vrouwen te zien die nodig moeten plassen. Zelf ben ik ook eens een weekendje weggeweest met mijn vriendin, waarbij we maar net op tijd aankwamen. Ook tijdens bedrijfsuitjes enzo heb ik al vaak meegemaakt dat een aantal vrouwen smeekte om ergens te stoppen. Niet iedere buschauffeur doet daar even makkelijk over.

Heeft iemand weleens meegemaakt dat iemand aan boord het niet kon volhouden tot het einde van de rit?

[Anonymous]

hoi dutch guy,

Leuk dat je van mijn verhaal genoten hebt. Ik heb het jammer genoeg nog niet meegemaakt dat iemand tijdens een busreis het niet meer kon volhouden. Mijn vriendin heeft het wel eens in haar broek gedaan toen ze in de auto zat en ze niet op tijd thuis geraakte. Misschien komt dat al in de buurt ?

[Anonymous]

Ook dat is heel interessant.

Kun je daar niet iets meer over vertellen? Ik weet zeker dat er meer zijn die dat willen horen.

[wonder]

Ja, vertel....

wonder.

[Anonymous]

Een tijdje geleden had mijn vriendin een blaasontsteking. Met behulp van medicijnen was deze goed genezen, maar de dokter raadde haar aan toch nog een aantal weken voldoende water te blijven drinken.

Nu waren we eens op bezoek bij mijn ouders en plichtsbewust als ze was dronk mijn vriendin flink wat water. Je raadt het al : toen we op de terugweg waren naar huis moest ze natuurlijk plassen. Blijkbaar begon het water nu pas goed door te lopen, want het werd al snel dringender. Mijn vriendin zat aan het stuur en ik merkte dat ze toch wat nerveuzer begon te rijden (goddank zijn we nergens tegenaan geknald!). Ze begon weer te zuchten, op haar lip te bijten en in haar stoel te draaien (in de mate van het mogelijke).

Een halfuurtje later waren we bijna thuis, maar we moesten een aantal verkeerslichten passeren en er was flink wat filevorming. Mijn vriendin was nu echt in paniek. Ze trilde over haar hele lichaam en had bijna de tranen in de ogen. Haar hand had ze stevig tussen haar dijen geklemd.
"Oh, dennis, het wordt gewoon te erg", zei ze, "Ik ga hier uitstappen en mij gewoon in één van de tuintjes zetten!".

Het beeld van haar, hurkend in één van de voortuintjes langs de straat kwam me voor de geest. Maar ze kon natuurlijk niet zomaar uit de auto springen. Dus zochten we waar we de auto aan de kant konden plaatsen. En toen gebeurde het : plots hapte mijn vriendin naar adem en het volgende moment hoorde ik een gedempt maar krachtig sissen. Mijn vriendin zat als versteend in haar stoel terwijl ze maar bleef en bleef plassen. Toen begon ze te huilen en keek naar de plas water die tussen haar benen stond.

Gelukkig dat we bijna thuis waren zodat ik snel de zetel heb kunnen reinigen. Tot spijt van wie het benijd : je ziet niets meer van haar "ongelukje".

[Anonymous]

Wow, dat moet een geweldige ervaring zijn geweest.

Helaas heb ik nog nooit zoiets meegemaakt. Als ik erbij was als een meisje echt heel nodig moest, wisten ze altijd net op tijd nog een wc te vinden.

Gelukkig heb ik sinds kort een vriendin die hier een stuk ruimdenkender over is dan ik gewend ben. Ze zei dat ze het misschien weleens wilde proberen om in haar broek of slipje te plassen. Ze zegt dat het haar niet erg opwindend lijkt, maar volgens mij is ze ergens toch wel nieuwsgierig. Voor mij zou het in ieder geval geweldig zijn om dat eindelijk eens een keer te mogen zien.

[Anonymous]

Hi Dennis,
Lijkt me een fantastische ervaring te zijn geweest. Je vriendin was net genezen van een blaasontsteking, dus haar blaas was weer op volle sterkte. Ik heb lang geleden ook eens bij een vrouw in de auto gezeten, die met hoge nood achter het stuur zat. Ze had een strakke rok aan tot boven de knie en deed een soort zittende twist als we stil stonden voor een stoplicht of zo, zodat heel haar stoel kraakte. Heel opwindend. Zij haalde het wel droog thuis. Ik hou meer van de hoge nood dan van het in de broekplassen, maar als ze het echt niet meer op kunnen houden. Heb ik nog nooit meegemaakt. Lijkt me fantastisch...