Page 3 of 11 FirstFirst 12345 ... LastLast
Results 21 to 30 of 101

Thread: "De natte verhalen bundel" (fictie)

  1. #21
    Join Date
    Jul 2006
    Posts
    46

    Default Re: "De natte verhalen bundel" (fictie)

    Ook dit vind ik weer een heerlijk verhaal! Alleen het is wel een beetje erg lang.. Je moet er echt voor gaan zitten. Ook wij hebben wel 's een brandoefening op 't werk. De eerstvolgende keer zal ik dan wel extra aan je lekkere verhaal denken!

    De laatste keer dat wij zo'n oefening hadden, moest een collega plassen. Ze vroeg zich hardop af of dat nog even kon. Toch stond ze even later buiten met een volle blaas, want stel dat er écht brand was? Zulke situaties zijn altijd zo lekker onduidelijk. Gelukkig voor haar heeft ze het kunnen houden.

    Edit: ik ben mijn oude, eerste verhaaltjes hier nog 's gaan lezen. Als ik dat weer zie heeft het ook nadelen als je het kort houdt. Bij jouw verhalen wordt de spanning lekker uitgebreid opgebouwd!
    Last edited by pissertje; Fri, 21 May 10 at 9:15 PM.

  2. #22
    Join Date
    Feb 2005
    Posts
    116

    Default Girls Night Out: Deel I

    Ondertussen ben ik bezig aan een verhaal dat nóg langer is dan het vorige, ik zit voorlopig aan 17 pagina's - er wordt wel meerdere keren in geplast, dat wel. Aangezien het waarschijnlijk toch niets wordt om in één ruk uit te lezen, is hier al het eerste deel...

    Girls Night Out FD FW FP DW & HU


    HOOFDSTUK 1 - DE DRIE MEIDEN

    "Smile!", gierde Bo het uit, terwijl ze haar Blackberry voor zich uit hield, met gestrekte arm, en de lens op haar gericht. Het witte ledje boven de lens floepte aan, en het toestel nam een foto. Bo draaide het scherm naar zich en bekeek kort het plaatje. "Mag ik ook eens kijken?", hoorde ze Belle vragen. "Wat?", antwoordde Bo. "Of ik ook eens mag kijken!", herhaalde Belle, roepend in Bo's oor. Bo duwde het toestel voor Belle's neus, zodat ze ook kon kijken, en gierde dan; "Nog een foto, nog eentje!" Beide meisjes lachtten hun tanden nog eens bloot, zo mooi mogelijk poserend, en Bo duwde nog een paar keer af op de cameraknop. "Wooooohoooow!" Belle schreeuwde het uit van plezier, terwijl Bo de laatste foto nam. "Hey, en je weet het, geen foto's op facebook, heh?", zei Belle vervolgens. "Als mijn pa hierachter komt, weet ik je te vinden!" "Geen probleem, deze plaatjes zijn veiliger bij mij, dan bij de beste geheim agent!", knipoogde Bo, terwijl ze de foto's van de twee lachende gezichten bewonderde. Voor de herinnering aan deze avond, zou ze de bestanden op haar gsm houden. Belle gooide een blik in de verte van de donkere gang. "Pff, die lijn naar de toiletten beweegt hier maar niet! Ze duwde even haar knieën samen. Ze stonden samen netjes in de rij aan te schuiven, voor de toiletten van de dancing, waar ze al heel de avond waren. De gang stond vol met mensen, voornamelijk meisjes, die ook aan het wachten waren, tot ze in de toiletten binnen mochten. Er stond een persoon of twintig, nog voor Belle en Bo, al even geduldig aan te schuiven. Hun vriendin Birgit hadden ze achtergelaten op de dansvloer van de club zelf; zij was voor haar en haar twee andere vriendinnen, het zoveelste rondje drankjes gaan halen. Bovendien was ze daar niet alleen; ze stond er samen met Peter, een jongen die ze deze avond had leren kennen, en waar ze al heel de avond mee aan het flirten was. Belle en Bo hadden hun vriendin dan ook wat alleen-tijd met Peter gegund, en zouden ondertussen even naar de toiletten gaan als excuus. Nu, niet dat dat de enige reden was dat ze hier stonden; de drie meiden waren al de hele avond flink door aan het drinken, en konden dus zeker wel eens naar de wc gaan. Bo keek ongeduldig de lange wachtrij in, en vloekte eens binnensmonds; ze wist dat Birgit hun drankjes al lang zou besteld hebben, en dat ze dus ergens in de warme club stonden te chambreren. Alleen zou ze de rij waarschijnlijk al achter zich hebben gelaten, en even gewacht hebben tot de drukte aan de toiletten wat over was. Maar Belle had al een keer of twee subtiel laten merken dat zij eigenlijk wel naar de wc moest, dus als gezelschap voor haar vriendin, bleef ze mee in de rij aansluiten. Nu ja, en dan kon ze ook eens naar de wc natuurlijk straks, dat was mooi meegenomen. Ze had geen zin, om in de dure outfit die ze aanhad, in haar broek te doen...

    Ze stonden hier al een minuut of tien aan te schuiven, en dansten nog steeds mee, op de muziek die ze flauw vanuit de dansruimte hoorden komen. Ze hadden zich al zo hard geamuseerd vandaag, niet normaal eigenlijk, alledrie de meisjes genoten er met volle teugen van. Birgit was met het idee komen aandraven, want ze had van haar populaire neef, die een semi-bekende DJ was, vier gratis inkomtickets gekregen voor één van de meest exclusieve clubs van het land. Normaal mocht alleen zij binnen, want zij was de enige van de meisjes die twintig was, Bo en Belle waren nog maar negentien. Maar de tickets die ze had waren genoeg garantie voor de buitenwipper, en ze waren binnengeraakt, aangezien zowel Bo en Belle er niet onvolwassen uitzagen. Ze hadden bovendien hun mooiste kleren uit de kast gehaald, om zo goed mogelijk voor de dag te komen. Thuis hadden ze op voorhand zich minutieus opgemaakt. Ze hadden allemaal hun wimpers gekruld zodat ze langer leken, en hun mooie ogen in de kijker zetten, hun gezicht volledig egaal geschminkt, verleidelijke lippenstift opgedaan, enzovoort. Ze zagen er alle drie beeldschoon uit, en het drietal viel op in de club, ondanks de massa andere mensen die er ook waren. Birgit had ook van haar neef gehoord dat haar vriendinnen misschien gemakkelijker binnen zouden geraken als ze een stukje meer bloot lieten zien aan de ingang; daar zaten ze niets mee in, en ze hadden alle drie een jurk aan, die een aanzienlijk deel van hun décolleté tentoon spreidde. Als dat allemaal nog niet genoeg was, mochten ze met hun tickets mochten ze zelfs binnen in het VIP-gedeelte van de club, en daar hadden ze de favoriete zanger van Belle gezien. Op de bovenkant van de rechterborst van Belle, prijkte een joekel van een handtekening, in zwarte stift. Om een lang verhaal kort te maken; het was de avond van hun leven, en Belle en Bo konden maar niet stoppen met glimlachen. "Hey, hoe denk je dat met Birgit gaat ondertussen?", vroeg Belle lachend aan haar vriendin. "Wie weet, wie weet! Misschien is ze er wel met hem vandoor om euh... boenkie boenkie te gaan doen!", plaagde Bo Birgit, die er toch niet bij was nu. Belle proestte het uit en danste voor enkele seconden verder op de muziek. "Nou, ik hoop het niet," vervolgde ze dan, "want wie gaat er ons dan naar huis voeren?" Birgit was immers de chauffeur van dienst die avond, en zonder haar konden de meisjes hier niet weg. Niet dat Birgit hen zo'n streek zou leveren, het "B-clubje" was al samen zo lang ze zich konden herinneren. Ze waren al beste vriendinnen sinds het eerste leerjaar, en niets zou tussen hen in komen, en een jongen al zeker niet. Een groep van vijf andere meisjes kwam uit de toiletten, en de rij schoof verder op, zodat Bo en Belle dichterbij hun doel kwamen. De rij achter hen begon trouwens niet te krimpen, maar echter nog te groeien! Belle zag al de mensen achter haar staan en dacht: "Nu ja, het is blijkbaar toch goed dat we nu zijn gekomen."

    Belle en Bo waren zich nog volop aan het amuseren, toen ze ineens Birgit vanuit de verte zagen aankomen. "Oeioei, de one-night-stand met Peter is slecht afgelopen precies!", lachte Belle. "Precies wel ja, dat of Peter was wel een héééééle snelle jongen", knipoogde Bo terug. Birgits ogen speurden de rij af naar haar twee vriendinnen, en kon ze al snel vinden. "Bo, Belle!" Ze hijgde lichtjes, duidelijk vermoeid. "Hier zijn jullie! Ik ben jullie al een kwartier aan het zoeken ofzo, we moeten naar huis!" Ze ademde nog eens diep. "Staan jullie hier nog maar altijd? Ik dacht dat jullie al lang terug binnen gingen zijn!" Ze keek Bo en Belle serieus aan, met nog drie glazen champagne in haar handen. "Hoezo, we moeten naar huis?", vroeg Bo verbaasd terwijl ze haar gsm bovenhaalde. "Het is nog maar..." Ze keek naar de klok op het scherm. "Shit, shit, shit, je hebt gelijk!" Bo liet ook het uur aan Belle zien, die al even vebaasd keek als haar vriendin. Birgit deelde vluchtig de glazen uit, die ze nog in haar handen had en voegde eraan toe: "Kom, drink op, we moeten vertrekken, meteen! Het is al twintig voor vier, en ik moest om vier uur thuis zijn! Echt, ik mag niet te laat thuis komen, en het is meer als een halfuur rijden, om tot bij me thuis te geraken, en jullie allemaal nog af te zetten!" Beide meisjes knikten, want ze wisten dat dit al vanop voorhand de afspraak was; bovendien wouden ze hun beste vriendin Birgit thuis niet in de problemen brengen. Belle keek naar de rij die nog voor hen stond, en besefte dat ze hier nog minstens tien minuten zouden moeten aanschuiven, en twijfelde even. Ondertussen moest ze toch al wel nodig naar de wc, dus hier nog plassen voor ze vertrokken was geen overbodige luxe. Langs de andere kant kon ze haar vriendin Birgit nu niet in de steek laten; ze waren al te laat, en ze wist wat de consequenties voor Birgit zouden zijn, wanneer ze te laat thuis zouden komen. Alsof Birgit Belle's gedachten kon lezen, wreef ze het er nog eens dieper in. "Ok, zijn we door? Ik moet er niet aan denken dat ik een uur te laat thuis kom, dan mag ik de auto wel vergeten voor komende uitstapjes. Ik heb deze week al zo lang moeten zagen tot dat ik hem eindelijk mocht lenen voor vanavond!" Belle keek nog eens naar de rij, wetende dat het nog een eeuwigheid kon duren, en knikte dan ook. Ze kon nu niet volledig egoïstisch zijn, en Birgit nog extra wachttijd aansmeren. Bovendien, dacht ze, zou ze zich daar alleen maar zelf in de voet mee schieten; geen auto meer voor Birgit zou ook betekenen: geen uitstapjes meer zoals de deze. De drie meisjes stapten uit de rij, en dronken hun champagne in één teug leeg. Met Birgit op kop, wandelden ze naar de uitgang van de dancing, dromend van de mooie tijden die ze vanavond beleefd hadden.
    Last edited by Wouter; Mon, 13 Sep 10 at 8:41 PM.

  3. #23
    Join Date
    Feb 2005
    Posts
    116

    Default Girls Night Out: Deel II

    HOOFDSTUK 2 - FEODORA

    Helemaal op het einde van de wachtrij, stond er een meisje in een kort groen jurkje, haar billen amper bedekt. Ze was nog maar net zeventien, veel te jong dus om hier binnen te mogen, en het was duidelijk dat ze hier niet thuis hoorde; haar zachte en jeugdige gezichtje verraadde haar leeftijd. Ze had zich echter ouder voorgedaan dan ze was; om binnen te geraken had ze uit haar zus haar portefeuille, haar identiteitskaart gestolen. Ze had afgesproken met een oudere jongen die ze een paar weken geleden in een chatroom had leren kennen. In die paar weken dat ze hem kende, had ze hem toegevoegd op msn, en had ze met hem tot laat in de nacht liggen chatten, meerdere keren per week. Hij was de eerste jongen die echt interesse in haar toonde, en ze vond hem veel volwassener dan alle andere jongens die ze van haar leeftijd kende. Eerst waren hun gesprekjes heel onschuldig, maar al snel begonnen ze intiem met elkaar te praten, en Feodora, zo noemde ze, was stilaan verliefd op hem aan het worden. Ze kon niet meer stoppen met aan hem te denken, en ze sprong dan ook een gat in de lucht, toen hij haar mee uitvroeg. Ze had zich drie jaar ouder voorgedaan dan ze eigenlijk was; want ze vreesde dat de jongen hun leeftijdsverschil anders te groot zou vinden. Haar ouders had ze wijsgemaakt dat ze bij een vriendin bleef slapen; en ze was met een taxi naar de dancing gekomen. Ze had zich de hele avond bezig gehouden met zich op te maken, vastberaden om een sexy indruk achter te laten op de jongen, waarmee ze had afgesproken. Ze hoopte dat hij zou verwonderd zijn hoe knap ze in het echte leven was, en dat hij ook verliefd op haar zou worden. Ze had het kortste jurkje dat ze had vanuit haar kast gehaald; eentje dat ze eigenlijk al had van op haar vijftiende, en ondertussen twee maten te klein was. Het jurkje was zo kort, dat al haar slipjes die ze had, duidelijk vanonder de groene stof vandaan kwamen. Ze had zichzelf eerst voor de spiegel gekeurd, en vond de aanblik van dat extra stukje stof maar niets, en speciaal voor de gelegenheid was ze afgelopen namiddag nog een witte g-string gaan kopen. Thuis voor de spiegel had ze haar jurkje strak naar beneden getrokken, en waren haar billen net niet meer te zien, maar terwijl ze hier in de club stond te dansen, liet ze veel meer zien dan ze eigenlijk wou. Ze probeerde dit te anticiperen door af en toe eens aan de onderkant van de jurk te trekken, maar ze kon natuurlijk ook niet heel de tijd de stof vasthouden. Het grootste deel van de tijd waren haar maagdelijke tienerbillen dan ook zichtbaar voor de mensen rondom haar; ze kreeg vanavond dan ook heel wat blikken naar haar toegeworpen. Naïef als ze was, nam ze dat als een goed teken; iedereen leek aangetrokken tot haar schoonheid, en dus zou ook zeker haar date dat wel van haar vinden.

    Ze had heel de avond lief gelachen, pretenderend dat ze met hem de tijd van haar leven had. Maar niet alleen haar billen waren open en bloot, voor heel de dansvloer. Ook vanvoor vloog de stof meer dan gewild de lucht in, terwijl ze stond te dansen, en het witte stukje stof, dat haar ongerepte private delen moest beschermen, volgde strak de lijnen van haar lichaam. Ze zag er echter niet zo heel veel kwaad in, integendeel; een klein beetje bloot laten zien, kon de interesse van haar partner alleen maar verhogen. Vanuit haar standpunt kon ze echter niet zien, dat er zoveel van haar lingerie zichtbaar was; ze dacht dat alleen een miniem deeltje van het achterste deel van haar poep te zien was. Ze had zichzelf zelfs daar ook bijgewerkt; met haar vaders scheermesje, had ze net voor ze vertrok al haar schaamhaar afgeschoren. De huid rond haar geslachtsorganen was zacht als babyhuid; de lotion die ze er had aangesmeerd, om alles nog wat egaler te maken, blinkte zacht in het licht van de dancing. De hele streek jeukte een beetje, maar Feodora zag het als een stukje opwinding voor de speciale avond die ze zou beleven. Haar string zelf had ze stevig aangetrokken, zodat het kleinnood zeker niet los zou komen; maar door alle beweging was de stof een beetje tussen haar spleetje gekropen. Zonder het door te hebben, had ze een cameltoe in haar slipje zitten; en de vorm van haar zuivere schaamlippen was duidelijk door de stof heen. Ze had speciaal voor vanavond schoenen met een hak aangedaan, zodat ze groter zou lijken, iets wat ze anders nooit deed. Het flatteerde haar wel, maar spijtig genoeg zorgde het er ook voor, dat haar amper bedekte onderlichaam, nog dichter bij de ooghoogte kwam, van de andere aanwezigen. Rond haar borsten had ze een laag uitgesneden witte beha gekleefd, die net niet boven de groene stof van het jurkje, dat strak rond het stukje ondergoed zat, kwam. Vanonder in de beha had ze haar boezem wat bijgevuld met samengeklitte watjes, die haar tienerborsten nog wat extra omhoogduwden. Ze had alles stevig vastgemaakt, dus er kon niets uit haar beha floepen, gelukkig maar, want haar grote puntige tepels zaten maar een centimetertje onder de bovenkant van de witte stof verstopt. Met een klein beetje verbeelding kon je soms Feodora's tepels door de beha en door het jurkje heen zien; zo strak zat vanboven alles vast. Want uiteraard was haar groene jurkje van vijftien jaar niet voorzien, op de ferme groei die haar gave borsten de twee laatste jaar gemaakt hadden. Feodora mocht er tevreden mee zijn; ze waren niet te groot, maar zeker niet te klein. Op haar gezicht had ze geen make-up gedaan; niet dat ze niet had geprobeerd, maar ze vond dat ze er het best uitzag zonder, en had alles er weer afgehaald. Het enige wat ze had gedaan was zoete lippenstift aan haar lippen gesmeerd; ze wou haar date verleiden met een lekkere smaak, wanneer hij haar eindelijk zou kussen. Ze had geen ongelijk; want haar maagdelijke tienergezichtje mocht er best wel wezen, haar lichtblauwe jeugdige ogen waren een lust om naar te kijken. Haar blonde haren had ze gekruld, en liep tot net boven haar schouders; het bewoog verleidelijk mee op de tonen van de muziek. Ze had er nog nooit zo geil uitgezien; en in de rit naar de dancing had ze al heel de avond geromantiseerd in haar hoofd. In haar dromen zou hij met haar dansen, steeds dichter, zou zijn hoofd op haar schouder leggen, en haar op het einde van de nacht teder kussen, en haar naar zijn appartement brengen.


    HOOFDSTUK 3 - FEODORA'S VERLEIDING

    Feodora wist het nog niet, maar in werkelijkheid bleek hij echter eerder een bruut te zijn. In het begin van de avond was hij nog lief, en smolt Feodora weg onder zijn woorden, maar zijn goede bedoelingen verdwenen ook snel. Al sinds het begin van de avond probeerde hij ze dronken te voeren, zo leek het wel; Feodora stond zelden zonder drankje in haar handen. Feodora vond het echter lief dat hij al die dingen voor haar wou kopen, en durfde ze niet anders dan alles aannemen, en langzaamaan opdrinken. Haar grenzen waren door alle alcohol licht vervaagd, maar nog niet helemaal; ze zorgde er wel voor dat ze niet teveel dronk en niet helemaal lazarus werd. Haar date werd al snel ook handtastelijk, terwijl ze aan het dansen waren samen, maar aangezien ze niet echt wist hoe ze moest reageren in dit soort situaties, liet ze hem maar doen, zo lang het bij kleine aanrakingen bleef. Ze vermoedde dat het maar normaal was, voor een ouder meisje, dat een jongen haar zo aanraakte. Langs een kant vond ze het eigenlijk ook wel intiem en schattig, dat hij haar zo probeerde vast te nemen. Het begon toen hij met zijn handen over haar rug gleed, en traagjes altijd verder naar beneden ging. Ze drukte hem stevig tegen haar aan ook, genietend van de intimiteit die de jongen haar gaf. Een tijdje later, nam hij met zijn twee handen stevig haar kont vast, en greep gretig in haar billen, maar ook dat liet ze zonder twijfelen toe. Even werd ze toch achterdochtig, toen hij met zijn hand onder haar rok gleed, en haar blote bil vast nam.

    Ze wist eigenlijk niet wat ze fysiek van deze avond moest verwachten, had er niet eens over nagedacht, dat dit zou kunnen gebeuren. Wou ze dit wel? Langs een kant wel, ze wou echt dat hij haar leuk vond, en een beetje uit schrik om hun warme nacht te laten afkoelen, deed ze hem begaan. Nadat hij echter ook zijn tweede hand op haar andere blote bil legde, schrok ze een beetje en duwde zijn hand weer weg. Ze lachte toen hij niet probeerde om zijn hand terug te leggen; zijn bedoelingen waren dan toch oprecht. Een halfuur later probeerde hij echter weer net hetzelfde, en Feodora duwde zijn hand weer weg. Ze begon een beetje te panikeren toen hij tien minuten later, zijn hand weer onder haar jurk schoof, en wou er iets over zeggen, maar net op dat moment, alsof hij haar weigering al aanvoelde, gebeurde er dit. Eerst keek hij in haar ogen, diep, maar dan sloot hij ze en boog met zijn hoofd voorover. Ze wist wat er ging gebeuren, en ging op de toppen van haar tenen staan; een seconde later, raakten hun lippen elkaar. Kort. Ze voelde een warme stroom van adrenaline door haar lichaam lopen, en voelde niet eens meer dat haar date ordinair haar billen zat te betasten. Hun eerste kus. Haar eerste echte kus, uit liefde. Hun lippen raakten elkaar opnieuw, langer deze keer. Feodora duwde zich nog verder in zijn armen, en kuste hem een derde keer. Deze keer voelde ze een tong langs haar lippen lopen, en opende haar mond; sensueel raakten haar tong de zijne. Ze werd volledig extatisch en verloor alle banden met de realiteit rondom haar; eindelijk was hij de hare. Wel, hij zei het niet zo, maar na zo'n kus als de deze, ging ze er gewoon van uit. In de waan dat hij ook van haar hield, liet ze hem nu begaan; zijn vingers omklemden haar smetteloze billen, en duwden haar jurkje nog eens extra omhoog.
    Last edited by Wouter; Mon, 13 Sep 10 at 8:51 PM.

  4. #24
    Join Date
    Feb 2005
    Posts
    116

    Default Girls Night Out: Deel III

    Mensen rondom hen, keken het tweetal aan, maar dat ontging haar volledig, terwijl ze in zijn ogen aan het staren was. Zo ging het nog wel een halfuurtje voort; ze kusten, hij raakte haar steeds intiemer aan. Ook haar borsten betastte hij één enkele keer; alles wat ze hoopte, was dat hij niets zou merken van de watjes, de rest kon haar niet echt schelen. Ze was gelukkig in zijn armen.

    Ondertussen kwam wel het volgende probleem zich opzetten. Al de drank, die ze had gekregen van haar date, begon haar blaas snel te vullen. Eerst trok ze er zich weinig van aan, ze waren immers zo lekker aan het dansen, maar sinds hij haar gekust had, een halfuur geleden, was haar blaas meer en meer haar aandacht aan het opeisen. Ze wou echter niet meteen weglopen na dat intieme moment, dat zou een verkeerd signaal geven, dus bleef ze waar ze was, en vertelde ze niets over haar groeiende nood. De minuten tikten echter voorbij en iets later, na dit halfuur, stond Feodora op springen. Ze had haar benen stevig tegen elkaar geduwd, dit leek voorlopig nog te helpen, maar besefte ook, dat ze hier niet eeuwig zou kunnen blijven staan. Zijn handen waren haar echter zo aan het betasten, dat ze niet meteen kon losgeraken uit zijn greep; onwetend probeerde ze verder ook niet, en ze hoopte dat de kans zich later wel zou voordoen. Hij loste echter zijn stevige houding niet, en een kwartier later, begon ze een beetje wanhopig te worden. Ze waren nog steeds zo lekker aan het dansen, dus weg wou ze niet, maar ze had nu echt wel een plas nodig. Haar blaas duwde tegen de bult die uit zijn broek leek te komen, en eiste haar aandacht helemaal op. Ze had haar benen nog steeds stevig tegen elkaar geklemd, en maakte kleine stapjes op de dansvloer; ze hoopte dat hij het niet zou merken. Ze wou dat dit moment voor eeuwig bleef duren, haar plas moest maar ondergeschikt zijn. De minuten gingen echter voorbij en haar bewegingen werden steeds heviger; het moet onmogelijk geweest zijn, dat hij er niets van merkte. Ze spande haar spieren op zo hard ze kon, maar kon de druk amper de baas. Uiteindelijk kon ze niet anders, en besliste ze om hem te vertellen, dat ze naar de wc moest. Ze keek hem aan en durfde eerst niet; het duurde nog enkele minuten, eer ze de woorden over haar lippen kreeg. Ze kuste hem eerst, en duwde dan zijn handen weg. "Ik... ik ga naar de wc, blijf jij hier?", zei ze beschaamd. Zoekend naar een positief antwoord, keek ze in zijn ogen. Even zeiden ze niets, en ze maakte aanstalten om zich te haasten, naar de toiletten toe. Maar toen sprak hij. "Maar we hebben het hier zo lekker, kom, blijf bij mij. Weet je wat? Kom, we gaan naar boven."

    Haar lichaam werd verscheurd in een tweestrijd. Langs de ene kant, moest ze nu wel heel dringend plassen, ze was het nu al zo lang aan het ophouden en haar nood werd steeds erger. Langs de andere kant...; voor even kon ze het nu nog wel ophouden, en ze was ook ontzettend benieuwd wat er boven ging gebeuren. Ze was bang dat, als ze deze kans zou afslaan, geen tweede meer ging krijgen, en ze wou echt weten, wat er haar te wachten stond. Het klonk zo spannend, zo speciaal, en wou deze kans op dat moment, niet verpesten. Tenslotte had ze vanavond haar grenzen al een paar keer verlegd, en dat had haar alleen maar goeie dingen opgeleverd. Nog één grens verleggen, zou nu niet zoveel kwaad kunnen. Bovendien, dacht ze, moest ze gewoon heel even mee naar boven komen, dan kon ze zien waarover het ging, en dan als de wervelwind naar de toiletten spurten. En wat zou hij van haar denken, mocht ze nu op haar strepen staan en naar de wc gaan? Dat ze een klein meisje was, dat ze haar plas niet even kon inhouden? Ze was net heel de avond zich ouder aan het voordoen. Ze veronderstelde, dat volwassen meisjes in dit soort situaties hun pijn maar moesten verbijten. Dat ze zich altijd vrouwelijk gedroegen, en zich de weg laten leiden, in plaats van meteen toe te geven aan hun fysieke behoeften. Nee, dat mocht hij in geen enkel geval van haar denken. Ze kon het ophouden. Of ze zag toch weinig andere keus. Met pijn in haar blaas stemde ze toe. Hij pakte haar linkerhand vast, en trok haar mee, de richting van de trap uit. Ze haalde opgelucht adem. Nu hij haar niet meer aan het bekijken was, kon ze eindelijk doen wat ze al heel de tijd wou doen; het moment dat hij was omgedraaid, loste ze haar rechterhand, en nam met al haar vingers, kort haar kruis vast. Ze schrok ervan hoe hoog haar jurkje al was gekropen, en trok het met een ruk naar beneden. Vervolgens kneep ze weer door haar string heen. Oh, ze moest echt wel nodig. Ze verlangde naar een plas, alleen was haar nieuwsgierigheid groter.


    HOOFDSTUK 4 - FEODORA'S ONTNUCHTERING

    Hij trok haar de grote trap op, die uitgaf op het bovenste gedeelte van de dancing. Ze kneep in zijn hand, verliefd lachend, opgewekt door de gedachte aan de verrassing die er zou komen. Zou hij haar eindelijk zeggen dat hij van haar hield? Had hij misschien nog een cadeautje voor haar? Of wou hij gewoon even rustig met haar praten, weg van het lawaai van de muziek? Wat het ook was, ze vond het allemaal perfect; in haar ogen kon haar droomjongen vanavond niets meer verkeerd doen. Ze was zo gelukkig, haar vriendinnen zouden allemaal jaloers zijn, dat ze uitging met een echte casanova zoals hem. Ze duwde haar dijen nog eens samen, toen ze boven was, en volgde haar date dan weer blindelings. Hij nam Feodora mee naar een ietwat afgelegen zetel, in een donkere hoek van de dancing. Ze keek achter zich, en zag enkele meters verder nog een ander koppeltje staan, in een intieme omhelzing; ze keek blij naar haar jongen, hopend dat ze even gelukkig zouden kunnen worden als hen. "Ga zitten", beval haar date, maar met een zachte ondertoon. Ze zette zich neer op de rode stof van de zetel, en kruiste haar bovenbenen; zo moest ze tenminste even niet aan haar blaas denken, en kon ze zich volledig concentreren op het moment. De jongen zette zich naast haar, en begon haar complimentjes te geven. Dat ze het mooiste meisje was hier vanavond in de dancing, dat hij kon wegzinken in haar ogen, dat ze sexy en sensueel was, en dat hij alle moeite van de wereld had om een beetje van haar af te blijven. Ze lachte en kuste haar; wat een charmeur! Hij ging nog even door met loftuitingen, en gleed met zijn hand over haar bovenbeen. "Sluit je ogen", zei hij tenslotte. Haar hart bonsde in haar borstkas, geïnteresseerd in het vervolg van zijn avances, en voelde zijn lippen op de hare. Ze zuchtte, puur uit genot. Nog steeds met haar ogen toe, voelde ze zijn hand steeds verder en verder glijden. Al gauw zaten zijn twee handen weer stevig rond haar billen geklemd, zoals ook beneden op de dansvloer.

    Ze besloot om het spelletje mee te spelen, en gleed ook met haar handen naar het achterwerk van haar date af. Hij wreef zachtjes over haar zachte billen, maar in tegenstelling tot daarnet, gleed hij meer en meer af, naar de onderkant van haar slipje. Hun natte tongen raakten elkaar, en tegelijkertijd legde hij haar gekruiste benen open; haar blaas protesteerde, maar ze was te opgewonden om gehoor te geven aan het gevoel. Zijn hand ging weer achter haar rug, en langs haar billen, maar kroop steeds verder en verder tussen haar benen; hij nam haar string vast, ter hoogte van de onderkant van haar schaamlippen. Ze schrok op van het gevoel, maar hij trok haar tong verder zijn mond in, en ze liet hem begaan. Met zijn vingers kriebelde hij het stukje stof, en ze duwde haar benen weer samen; ze kon niet tegen het kriebelige gevoel. Even openden ze beiden hun ogen, en hij verwijderde zijn handen; diep keken ze in elkaars pupillen. Vervolgens trok hij het rechterschouderband van haar jurk en beha, tot op haar arm, en kuste haar op de schouder. Ze keek naar beneden en gelukkig was er nog niets te zien; haar jurkje was wel een beetje naar beneden getrokken langs de ene kant, maar buiten de borst van witte beha was er niet veel te zien. Ze keek even rond, en zag niemand hen bekijken; om die reden liet ze haar kleding zo maar hangen, ze vond het wel sexy zo.
    Last edited by Wouter; Mon, 13 Sep 10 at 8:50 PM.

  5. #25
    Join Date
    Feb 2005
    Posts
    116

    Default Girls Night Out: Deel IV

    "Oogjes toe...", zei hij nog maar eens speels, en ze sloot haar ogen. Ze voelde een natte kus op haar borst, en een hand die kort haar beha betastte, nog een tinteling ging door haar lichaam. Zijn hand gleed nu verder af naar beneden, tussen haar benen toe, en kort wreef hij over de binnenkant van haar bovenbenen. Ze begon dieper te ademen, genietend van zijn aanrakingen, en voelde plotsklaps hoe hij met zijn hele hand, haar slipje vanvoor vast nam en stevig drukte op haar intieme delen.

    Het voelde wel lekker aan, ook omdat het een extra middel was om haar plas tegen te houden, en ze hield het niet tegen. Ze moest plassen; en een hand in haar kruis duwen was één van de beste oplossingen die ze kon bedenken. Het voelde bevrijdend aan als zij het deed, maar als hij het deed, voelde ze zich nog twee keer beter; de opwinding leidde de aandacht van haar blaas extra af. Hij begon zachtjes over de witte stof te wrijven, en ze kreunde; zijn hand was zo veilig en intiem, op haar meest gevoelige lichaamsdelen. Hij duwde de stof van haar string traag opzij, en ze was verrast; wat was hij aan het doen? Zijn vingers stopten niet met de op en neer gaande beweging, en ze begon een beetje achterdocht te kweken, maar deed verder niets, zolang hij alleen maar de streek aanraakte, rond haar schaamlippen. Ze voelde zich helemaal seksueel opgeladen worden, een gevoel dat ze nog nooit had gehad, en het voelde wel goed aan. Hij stopte echter niet. Zijn vingers gleden als boter tussen haar schaamlippen, en raakten de natte regio aan. Ze panikeerde, zich niet helemaal bewust dat het gewoon voorvocht was dat ze had aangemaakt, en ze hoopte dat het geen urine was. Alle aanrakingen deze avond hadden haar vulva kletsnat gemaakt met voorvocht, en zijn vingers slipten tussen de twee lippen heen. Ze raakte nog meer opgewonden; maar vreesde de aanrakingen ook. Wat was hij met haar van plan? Ze gaf hem nog even het voordeel van de twijfel, en voor een half minuutje bleef hij waar hij zat; het vocht drupte van haar schaamlippen, in haar broekje. Zijn vingers raakten ook meerdere keren haar plasgaatje, en ze moest zich volledig concentreren in haar hersenen, om zijn vingers niet onder te plassen. Ze kon het verschil niet voelen tussen plas en voorvocht, maar vermoede wel dat het het tweede was, als ze zou plassen, zou het een stuk natter geweest zijn. Ze kuste hem, maar begon zich ongemakkelijk te voelen, door al zijn fysieke contacten. Ze moest zich echt helemaal concentreren op het binnenhouden van haar plas, en had geen extra aandacht meer over voor andere dingen. Ze wist niet hoe te reageren, en alsof dat nog niet erg genoeg was, werd ze stilaan een ander gevoel gewaar; het topje van zijn vingers, gleed recht haar vagina binnen.

    Ze sloeg nu helemaal tilt, en haalde haar mond van de zijne, terwijl hij keer op keer, een millemetertje verder in haar schede stootte met zijn middenvinger. Ze kon het gewoon niet toelaten, dit, ze moest het stoppen. Nog heel even twijfelde ze, hopend dat hij niet te zwaar zou tillen aan haar weigering, en voelde zijn vinger steeds dieper en dieper glijden, en floepte het er dan uit. "Stop, ik ben er nog niet klaar voor.", kreunde ze zachtjes in zijn oor. Ze was zeker dat hij het gehoord had, maar in tegenstelling tot wat ze had verwacht, hield hij niet op, integendeel, hij duwde zijn vinger steeds dieper tussen haar schaamlippen in. Vertwijfeld kreunde ze nog een keertje, en probeerde het dan nog eens; "Stop, alsjeblieft stop! Het is mijn eerste keer, ik kan het niet, ik kan het gewoon niet." Hij stopte nog steeds niet, en voelde een tweede vinger in haar glijden. Het goede gevoel was ondertussen verdwenen, en had plaatsgeruimd voor een pijnlijker iets; hoewel hij het heel zachtjes deed, kon ze de twee vingers in haar gleuf niet aan. Ze begon tegen te stribbelen, maar het ging allemaal zo snel! Wanhopig keek ze rondom zich, en zag dat er niemand was om haar te helpen; het koppeltje van daarnet was verdwenen en voor de rest was er niemand in de buurt. Haar ogen werden vochtig, ze wou gewoon dat het allemaal stopte, maar zijn vingers gingen onvermoeibaar voort. De zachte bewegingen begonnen plaats te ruimen voor hevigere stoten, en ze kreunde het uit van de pijn. Met alle kracht die ze had, maakte ze haar handen los, zwaaide haar rechterhand achteruit, en plantte het zo hard als ze kon, op zijn wang. Hij loste langzaam zijn grip en ze sloeg nog een keer of drie; haar date keek boos op, en verwijderde zijn hand vanuit haar slipje. Feodora zuchtte opgelucht, maar keek tegelijkertijd ook bang naar het kwade gezicht voor haar; wat had ze gedaan? Ze sloeg haar beide handen in haar kruis, en kneep het stevig samen, zodat hij er niet meer zou aankunnen met zijn vingers. Maar ook omdat ze de druk op haar blaas ineens weer terug voelde, nu zijn vingers niet meer in haar zaten, en ze moest haar uiterste best doen, om niet in haar slipje te plassen. "Wat doe je nu?", klonk het boos. "Het spijt me, ma..." Hij liet haar niet uitspreken. "Wat ben je dan, een preutse trut? Ik dacht dat je me graag had, dat je je goed voelde, en wat is je dank? Je weigert botweg! Ik dacht dat je iemand anders was!" Ze kreeg de tranen in haar ogen, terwijl ze stevig haar slipje vast nam, klam van het voorvocht. Ze hoopte dat hij medelijden zou krijgen met haar, maar dat kreeg hij absoluut niet. "Je bent gewoon een schaamtelijke non, bang van een beetje plezier! Het spijt me, maar daar kan ik niet mee leven, ik zoek wel een ander meisje, dat wat minder preuts is als jou! Nou, bij mij blijven slapen mag je nu weg vergeten. Zorg maar dat je straks alleen thuis raakt!"

    Haar date wandelde woedend weg, en ze begon in tranen uit te barsten. Ze besefte dat ze belogen was, de hele avond draaide niet rond romantiek, maar was gewoon puur voor de seks! Hij vond haar zelfs helemaal niet leuk, hij had haar alleen maar gewild, voor het spleetje tussen haar benen. Ze probeerde niet om achter hem aan te gaan; ze wist dat hij alleen maar zou terugkomen als ze haar benen zou spreiden, voor zijn lul erin te stoppen. En daar was ze absoluut nog niet klaar voor; ze had vanavond immers nog maar haar eerste echte intieme zoen gekregen. Ze begon nog harder te wenen, toen ze daaraan dacht; haar eerste kus, die ze zo lang had uitgespaard, had ze weggeven aan een jongen, die haar alleen maar wou gebruiken! Ze drukte haar vingers samen in haar kruis; ze moest nodig plassen, maar ze was nu te teleurgesteld, om zich recht te zetten. Haar mooie droom was uiteengespat in een vreselijke nachtmerrie. Ze huilde, maar niemand kon haar zien of horen, want ze zat veel te ver weg, in een donker hoekje. Ze voelde zich veel te beschaamd om zich terug op de dansvloer te begeven; en voor vijf minuten lang, kon ze niet anders dan wenen. Haar blaas protesteerde hevig in die vijf minuten, ze had nu echt wel een wc nodig, en snel ook. Ze balde haar vingers sporadisch samen; elke keer wanneer een plasgolf zich kwam opzetten, en kon alles voorlopig nog droog houden. Ze kruiste haar benen en wiebelde hevig met haar billen op de rode stof. Haar groene jurk was tot boven haar string gekropen, en leek nu niet meer dan een t-shirt. Haar blote billen raakten de stof van de zetel zacht aan; ze zakte erin weg. De kussens volgden de bewegingen van haar poep, elke keer ze omhoog wipte, als één van de vele reddingsmiddelen, om niet in haar slipje te plassen.

    Ze was nog niet helemaal uitgeweend, maar wist dat ze nu echt naar de wc moest; ze zou binnen enkele minuten sowieso plassen, en als het niet op een toilet was, zou het in haar broek zijn. Gelukkig, dacht ze, had ze de pijl van de toiletten al zien hangen, terwijl ze hier naar boven kwam, ze moest alleen maar tot daar lopen, dat zou ze nog wel kunnen. Ze snoof haar neus, en probeerde de tranen weg te duwen, en in een poging om wat deftiger over te komen, haalde ze haar handen weg van haar slipje, en trok ze haar jurkje, weer zo laag als mogelijk. Ze maakte een klein dansje voor de zetel, want het was verdomd moeilijk om haar plas in te houden, zonder de hulp van haar handen. Ze trippelde even rond, en duwde dan nog eens kort haar middelvinger op haar schaamlippen, om een golf tegen te houden. Rechtstaan was een vreselijke ervaring, en voor even vreesde ze dat ze hier in haar broek zou doen. Ze danste nog een rondje, en voelde hoe ze haar blaas toch nog onder controle kreeg, uiteindelijk. Met haar benen tegen elkaar geknepen, spurtte ze, naar de plaats waar ze het bordje "Toiletten" had zien hangen. De groene stof van haar jurk wipte op en neer terwijl ze liep, en liet sporadisch grote delen van haar blote billen zien. Ze had veel bekijks, maar daar had ze nu geen aandacht meer voor. Eerst naar de wc gaan, de rest kwam later wel.
    Last edited by Wouter; Mon, 13 Sep 10 at 8:47 PM.

  6. #26
    Join Date
    Feb 2005
    Posts
    116

    Default Girls Night Out: Deel V

    HOOFDSTUK 5 - FEODORA'S WACHTRIJ

    Licht opgelucht draaide ze de lange gang in, die uitkwam op de toiletten, en botste zacht op tegen één van twee meisjes, die net achter de hoek stonden. Klaar om ze voorbij te steken, keek ze verder de gang in, maar zag toen tot haar grote ontgoocheling, dat de twee meisjes wel degelijk het einde van de toiletrij vormden. Vertwijfeld bleef ze staan, en haar blaas schreeuwde het uit; de extra wachttijd, die plots onverwacht voor haar ogen verscheen, werd Feodora bijna teveel. Impulsief wou ze haar hand weer tussen haar benen gooien, ondanks haar deftige voornemens, maar ze schrok zo van de onvoorziene omstandigheid, dat ze haar eerste plan helemaal vergat. Ze zag echter het meisje waar ze tegen was gebotst omkijken, en hield de beweging van haar hand krampachtig in; dat durfde ze niet meer, nu ze van dichtbij bekeken werd. Voor de tweede keer vanavond was ze bang van een brute tegenreactie, nog volledig onder de indruk van de vreselijke afwijzing door haar date. Ze hoopte echt dat het meisje niet te lang naar haar zou staren; ze durfde haar hand niet in haar kruis duwen, ze durfde niet met haar benen te wiebelen, zolang ze bekeken werd. Stokstijf bleef ze staan, en voelde de opstand in haar blaas verder drukken. Ze moest snel iets doen om het brandje te blussen, wist ze, maar had niet de moed om iets te ondernemen, onder het oog van het onbekende meisje. Het nochtans korte moment leek wel een eeuwigheid te duren, en haar billen begonnen te trillen. Warme pulsen stroomden door haar onderbuik. De controle over haar blaas had ze nog wel volledig, maar de controle over haar lichaam begon ze te verliezen. Gelukkig draaide het meisje haar hoofd weer snel om, en maakte zich helemaal niet boos. Ze lachte zelfs kort naar Feodora, en hervatte ze conversatie met haar vriendin weer. Feodora was verbaasd door de vriendelijke reactie van het meisje; misschien waren "ze" dan toch nog allemaal zo slecht niet, hier. Meteen voerde ze haar impuls van daarnet uit, en duwde ze drie vingers tegen de onderkant van haar slipje, voor een seconde of vier. Ze loste, en drukte nog even kort; de twee aanrakingen bleken genoeg te zijn, om haar blaas voor even te sussen. Relatief gezien dan natuurlijk, want ze zou nog steeds elke minuut vanaf nu, oncontroleerbaar kunnen gaan plassen. Maar ze was al bij dat het niet elke seconde was, blij dat haar broekje nog droog was, en dat ze het nog heel even kon ophouden. Ze liet de vingers langs de zoom van haar jurkje glijden, en trok de stof vanvoor strak naar beneden, om zoveel mogelijk huid te verbergen. Ze legde haar hand weer op haar zij. Ze was nog steeds een beetje geïntimideerd door het tweetal voor haar, en wou zich niet in de kijker zetten, door haar kruis als een klein kind vast te nemen. Ze wou het wel, maar kon zich beheersen; de spieren in haar onderbuik hadden zich wonderbaarlijk herpakt, en ze kon haar plas binnenhouden, zonder zichzelf te moeten betasten. Stil kon ze ook wel niet meer staan, ze moest in beweging blijven, want dat vond ze minder erg; dat kon ze nog een beetje camoufleren onder dansen. Ze duwde haar dijen verbeten tegen elkaar, en wiebelde opzichtig met haar poep van links naar rechts. Haar billen trilden nog steeds van alle kracht, die ze in de spieren van haar onderbuik moest leggen, maar dat viel minder op; ze had haar jurkje nu zo strak naar beneden getrokken, dat haar achterwerk er nog maar amper vanonder kwam. Enkel de twee onderste centimeters van haar bips waren nog zichtbaar; een geoefend oog kon de siddering van het stukje huid waarnemen. Maar er was niemand of bijna niemand die aandacht aan haar schonk, ze was immers helemaal alleen. Alleen in de club die ze niet kende, achtergelatend door haar vriendje, die ze ook niet kende, achteraf gezien. Ze zag het drietal Birgit, Bo en Belle passeren, en keek jaloers, zij kwamen immers terug van de wc, waar ze zo wanhopig op was aan het wachten. Wist zij veel dat de drie meisjes de toiletten ook niet gehaald hadden, ze was hier nog maar net. Langs de andere kant was ze ook weer even blij; hoe meer mensen er uit die richting zouden komen, hoe sneller zij bij haar verlossing zou komen. Haar desperate blik kruiste kort die van Belle, en Belle meende tranen in de ogen van het meisje te zien. Ze vroeg zich af wat er met haar gebeurd was, maar de gedachte verdween al snel uit haar hoofd. Haar gedachten richtten zich, een beetje egoïstisch, op zichzelf; ze zou wel eens kunnen plassen. Maar ze had geen andere keus, dan haar vriendinnen bij te benen, op weg naar de uitgang.

    Feodora duwde kort haar middenvinger nog eens op haar schaamlippen, en kruiste haar benen. Ze voelde de verschuiving van het touwtje in haar bilspleet, en kneep haar billen ongemakkelijk samen. Ze was alleen maar normale slipjes gewoon, en vond het kleinnood maar eigenaardig zitten. Ze zuchtte. De rij voor haar was nog onzettend lang. Zou ze het nog wel kunnen houden? In die zes minuten dat ze hier stond, had ze nog maar vijf meisjes zien passeren. En het aantal personen, die stonden aan te schuiven, was een aanzienlijk veelvoud daarvan. Ze was al niet meer de laatste in de rij, minstens twee groepjes met meisjes stonden achter haar aan geparkeerd. Ze kruiste haar benen de andere kant uit. Ondanks het verpletterende gevoel dat op haar blaas lag, leek het toch niet, alsof ze hier stante pede zou gaan urineren. Benen nog maar eens de andere kant op gekruist. Of toch? Benen ontkruist. Ze wist het niet zo zeker meer, haar hele gevoelsysteem was ontregeld door de gebeurtenissen van deze avond. Benen weer gekruist. Snel ging de groep ook niet vooruit. Weer de andere kant op gekruist. Benen weer ontkruist, en ze duwde haar vingers weer summier op de voorkant van het slipje. Ze kruiste haar benen weer vluchtig. Ze draaide ze een graad of twintig. Nog steviger gekruist, en nog eens naar de andere kant gedraaid. Wat er ook van waar was, Feodora was bloednerveus. Nog twee meisjes en een jongen passeerden haar, en ze zuchtte; drie personen dichter bij de verlossing. Ze was het zou beu om zich in te spannen, haar fysieke behoefte tegen te werken. Ze verwenste zichzelf dat ze die beslissing op de dansvloer had genomen, om haar toiletbezoek altijd maar uit te stellen. Toen dacht ze dat het volwassen zou zijn, om de baas te spelen over haar eigen lichaam, maar wat was er volwassen aan dit? Haar plas krampachtig inhouden, enkel en alleen omdat ze bezig was met iets dat leuker was? Waarom had ze dat gedacht? Integendeel, ze leek net een klein kind, vond ze. Een klein kind dat een leuk spel aan het spelen was, niet verstandig genoeg om even aan haar blaas te denken! Ze dacht eraan hoe het dan meestal met kleine kinderen afliep, in dat geval... Ze wendde haar gedachten af. Nee, ze was geen klein kind, maar gewoon een meisje dat een stomme beslissing had gemaakt. Nu moest ze haar volwassenheid net bewijzen, en haar plas gewoon in de wc laten lopen. Anders zou ze pas een klein kind zijn! Ze probeerde zichzelf toch nog een beetje moed in te spreken, maar dat kon niet weerhouden, dat haar blaas terug steeds steviger aan de alarmbel trok. Haar gedachten bleven bij haar nood. Ze dacht aan het donkere hoekje waar ze net gezeten had, waar ze voor al die tijd helemaal alleen was geweest zonder dat iemand haar zag. Wat als ze daar nu eens zou gaan plassen? Moeilijk kon het niet zijn; zich voor de zetel zetten, neerhurken, haar string vanvoor opzijduwen, en ontspannen! Maar nee, die denkwijze strookte niet met haar volwassen overtuiging van daarnet. Ze moest het gewoon ophouden zoals volwassenen deden. Gewoon op een wc plassen, zoals volwassenen deden. Ze kon zich niet inbeelden dat haar moeder, of haar tantes, of zelfs haar zus zoiets zou doen, ergens in een hoekje van dancing staan wildplassen. Dus zij ook niet. Bovendien, al was de kans wel klein, wat als ze toch zou gezien worden terwijl ze bezig was? Nee, dat kon gewoon niet, ze moest er niet aan denken. Het was hoe dan ook maar een dwaze, plotse gedachte. De rij schoof langzaam een metertje op. Ze ontkruiste haar benen weer, en trippelde met haar knieën stevig tegen elkaar geduwd de goeie richting uit. Onmiddelijk wanneer ze weer stil stond, kruiste ze haar benen teug. Vanuit deze positie kon ze net de opening van de toiletfaciliteiten zien, al stonden er nog wel minstens veertig mensen voor haar. De aanblik van de ingang stemde haar toch hoopvol; nu wist ze toch tenminste op welk punt ze zich moest richten. Elk nieuws was goed nieuws, want ze kon aan niets anders denken aan hoe hard ze moest plassen. Dus iedere hint naar bevrijding, krikte haar sombere gedachten toch een beetje op. Uit de ingang zag ze een meisje komen, alleen, en met een duidelijk voldane grimas op haar gezicht. Nog een stapje dichter, voor Feodora. Ze begon weer wat hoop te krijgen, dat alles toch zou goed komen, hoewel de druk in haar onderbuik toch steeds nadrukkelijker werd.
    Last edited by Wouter; Mon, 13 Sep 10 at 8:48 PM.

  7. #27
    Join Date
    Feb 2005
    Posts
    116

    Default Girls Night Out: Deel VI

    Enkele minuten gingen voorbij. Feodora's nood was exponentieel gegroeid, en ze moest weer even dringend plassen, dan ze moest toen ze vanboven in de dancing stond. Er waren nog maar twee vrouwen terug gekomen, en ze was nog helemaal niet bewogen van haar plaats. Ze had opnieuw een positief signaal nodig, maar dat kwam er maar niet. Haar benen had ze weer ontkruist, want dat was al lang niet meer genoeg, om er zeker van te zijn, dat ze alles zou ophouden. Nog steeds probeerde ze haar handen vanuit haar kruis te houden, al was de wens daartoe immens groot, want ze kon de extra druk en geborgenheid wel gebruiken. Maar nog meer wou ze haar waardigheid behouden, en daaronder verstond ze; haar plas wel ophouden, maar als een volwassen vrouw, niet als een klein kind met haar handen tussen haar benen. Ze wou absoluut niet aan de buitenwereld tonen, dat ze dringend moest plassen, dus zulke gebaren maken met haar handen was uit den boze. Uiteraard moest ze wel iets doen, om de waterton in haar lichaam gesloten te houden, want al stilstaand kon ze het niet. Ze maakte haar plasnood dan wel niet duidelijk met haar handen, maar de bewegingen van de rest van haar lichaam verraadden veel. Enig persoon die maar even naar haar keek, zou kunnen zien dat het haar menens was. Ze danste van de ene voet op de andere, en maakte die beweging nog wat extra waarneembaar, door nog heviger met haar dijen te wiebelen. De hakken van haar schoenen tikten tegen de vloer, en ze vloekte dat ze deze schoenen had aangetrokken; net nu ze de standvastigheid nodig had, stond ze te wankelen op haar voeten. Niks ging goed deze avond, en de rij voor de toiletten bewoog ook voor geen millimeter. Rustig probeerde ze diep in en uit te ademen, met haar schouders van links naar rechts wiebelend, de beweging van haar onderlichaam volgend. Haar handen had ze in haar zij geplant; langs de ene kant om haar rustige ademhaling te ondersteunen, langs de andere kant om de nerveuze tic, die haar hand wou maken, tegen te werken. Haar nood was onzettend hoog, en het leek haar wel, alsof ze elk moment in haar slipje kon gaan plassen. Maar zeker wist ze het ook niet. Ze had weinig ervaring met deze situatie, ze kon zich niet voor de geest halen dat ze ooit eens zo dringend had moeten plassen. Al wat ze kon doen was het proberen op te houden, en hopen dat ze dat kon volhouden. Ze had echt geen idee, en dat frustreerde haar al even hard, als haar volle blaas zelf. Hoe kon ze in hemelsnaam weten of ze haar plas nog in haar kon houden, als ze niet eens wist hoe lang ze het nog kon houden. Minuten? Seconden? Nu? Ze wist het niet. De druk in haar blaas leek nog verder te stijgen.

    Voor een seconde of twee, duwde ze haar rechterhand in haar kruis. Het broekje was nog altijd klef van het voorvocht dat in de stof gelopen was. Het kleverige goedje zorgde ervoor, dat haar slip stevig tegen haar huid en schaamlippen bleef plekken. Misschien zat er ook wel wat zweet bij, want tussen haar benen was het bloedheet, maar ze was er zeker van dat het geen urine was. Ze was nog helemaal droog op dat vlak, godzijdank. De dansende actie van haar heupen, hoe opzichtig ook, was nog steeds niet genoeg om haar gerust te stellen, en ze probeerde uitzichtloos nieuwe bewegingen uit, in de hoop een wondermiddel te vinden. Helaas had ze niet veel mogelijkheden; zonder de hulp van haar handen, en stilstaand in de rij, was haar vrijheid beperkt. Even kon ze zich nog beheersen, door haar poep van voor naar achter te bewegen. De hakjes van haar schoenen maakten dezelfde beweging; eerst ging het ene hakje omhoog, en wiebelde ze met haar voet naar achter, zette die voet weer neer, en maakte dan dezelfde beweging met de andere voet. De beweging deed haar jurkje omhoogkruipen, en steeds meer centimeters van haar trillende billen werden zichtbaar. De beweging miste zijn werking echter na een tiental seconden, en ze vroeg zich verbeten af, wat ze nu moest verzinnen om haar blaas tevreden te kunnen stellen. Ze kon niets bedenken, en duwde nog maar eens haar hand op de dunne stof die haar schaamlippen bedekte. Het was het enige, dat haar werkelijk het gevoel kon geven, dat ze niet hier in haar slipje zou plassen. Heel tegennatuurlijk verdwijderde ze haar hand weer, en duwde het terug in haar zij; hoe veilig het ook aanvoelde, deftig was het niet. Ze voelde meteen de druk weer onmenselijk stijgen; al was het misschien maar psychologisch, maar het was er wel bijna teveel aan. Ze maakte een sprongetje in de lucht, en kruisaté snel haar benen, maar was te bang; het gevoel dat ze in haar broek zou gaan plassen, was nog nooit zwaarder als nu. Ze ontkruiste haar benen, voelde dat het geen goed idee was, en kruiste ze weer. Maar een psychologische golf, voelde ze door haar lichaam lopen. Ze kon haar hand gewoonweg niet meer stoppen, het was haar laatste houvast, en trillend raakte het weer het smal stukje stof. Ze kneep stevig haar vingers samen, loste weer, maar bleef haar kruis vasthouden; ze had het gewoon nodig! "Oh, please, please", smeekte ze, zo stil dat haar woorden nog overdonderd werden door het geluid van de muziek. Ze wist niet tegen wie ze aan het smeken was, tegen haar eigen blaas misschien, maar ze zou absoluut niet, dat iemand anders er iets van zou horen. Ze kneep haar vingers nog eens samen, en kreunde. Ok ja, ze voelde zich veiliger nu haar hand tussen haar benen zat. Dan kreeg ze tenminste het gevoel dat het plasgaatje, de uitgang van haar urinebuis, helemaal dichtzat, en er niets meer kon ontsnappen. Maar nee, het hielp haar niet helemaal van haar probleem af, want haar overvolle blaas stuurde nog steeds intense pulsen door heel haar lijf. Ze begon de moed te verliezen, maar had ze een keus? Er was maar één wc in heel de dancing waar ze van wist, en in haar toestand kon ze niet meer vrolijk gaan rondlopen om andere toiletten te vinden? En zelfs dan, stel dat ze er zou vinden, zou er waarschijnlijk ook een lange rij staan. Ze had geen keus, de situatie was bijna uitzichtloos. "Fuck, fuck, fuck!", lispelde ze wanhopig. Ze balde haar vingers nog eens samen. Hoelang kon ze de marteling nog ondergaan zonder te breken?

    Ze keek naar de rij mensen, die voor haar stond. Wat als ze nu eens gewoon uit de rij zou stappen, en als de wervelvind iedereen voorbij steken? Natuurlijk, ze zou verwensingen naar haar hoofd gegooid krijgen, maar dan was ze tenminste zeker dat haar urine in de wc zou belanden, vanavond. Tjah, misschien had ze dat helemaal in het begin al maar moeten doen, eerlijk gezegd. Vanuit een objectief standpunt bekeken; ze moest gewoon zo nodig, ze had gewoon een beetje moed nodig, ze zou het eigenlijk simpelweg moeten doen. Maar Feodora dacht er niet aan. Ze was te braaf, te verlegen. Met haar frêle gestalte was geen partij voor de veel oudere meisjes, die allemaal voor haar stonden. Ze durfde zich gewoon niet te verzetten tegen de gevestigde orde, die schijnbaar zo plechtig en volwassen aanschoof. Eén voor één stonden ze daar, geduldig, misschien moest ze dat ook maar zijn. Ze vergat echter wel één ding; zij moest minstens twintig keer dringender plassen, dan alles wat er voor haar stond. In een laatste poging om haar nederigheid te behouden, haalde ze haar hand weer vantussen haar benen. Maar haar nood was eigenlijk te hoog voor deze actie. Meteen voelde ze haar plas drukken, zoekend naar een uitgang. Ze duwde haar benen samen, draaide een rondje, huppend van de ene voet op de andere, maar er was maar één ding dat hielp. Vliegensvlug duwde ze haar vingers weer terug. Haar onderbuik trok zich samen, en ze wou dat ze dat daarnet niet geprobeerd had. "Oooh!" Ze hupte nog een rondje, deze keer met haar hand, haar schaamlippen vasthoudend. Hoe vernederend het ook was, ze moest nu kiezen; ofwel haarzelf daar betasten, ofwel in haar slipje plassen. Ze koos voor het eerste, maar zelfs dat, stelde haar nog niet gerust. Haar blaas pulseerde ongenadig. Haar hoofd werd gek, door de gedachte eraan. Maar ze hield vol.
    Last edited by Wouter; Mon, 13 Sep 10 at 8:49 PM.

  8. #28
    Join Date
    Feb 2005
    Posts
    116

    Default Girls Night Out: Deel VII

    HOOFDSTUK 6 - FEODORA'S ULTIEME KRACHTEN

    Actief wreef Feodora met haar vingers over de witte stof, en liet haar hele venusheuvel mee op en neer bewegen. Haar schaamlippen zwelden licht op; al waren haar aanrakingen puur bedoeld om haar plas binnen te houden, wond het haar onbewust toch een beetje op. Haar schaamlippen waren nog licht vochtig van daarnet, en bewogen al even dynamisch mee, als haar vingers. De golven in haar onderlichaam volgden elkaar, kort na elkander, op. Haar billen trilden ongelofelijk; ze moest elke spier gebruiken nu. Ze voelde zich zo onzeker. Ze hield haarzelf nu al amper bij elkaar, en haar blaas pulseerde nog constanter, en nóg heviger, bij elke minuut, die er voorbij ging. Ze wreef harder en harder met haar vingers over het slipje. Langs de zijkanten ervan begon haar huid erg geïrriteerd te geraken ervan; de stof schuurde over haar net afgeschoren schaamstreek. Hat maakte haar nog gekker, maar met haar vingers kon ze echt niet stoppen, ze moest haar schaamlippen min of meer bij elkaar kunnen knijpen.

    Tot haar grote schaamte, zag ze het meisje waar ze een kwartier geleden tegen was gelopen, naar haar kijken. Haar blik was vast gericht op Feodora, en haar ogen draaiden zich, naar de plaats waar Feodora haar handen in haar kruis had geduwd. Ze zag hoe heel Feodora's slipje zichtbaar was, tot op het bovenste randje, want haar wrijvende hand had de stof van haar jurk hoog naar boven geduwd. Ze kon niet geloven dat dat meisje zich zo blootstelde; haar volledige benen, haar halve poep, de rand van haar intieme delen, bijna alles kon ze gewoon zien! Ze zag ook de knijpende hand van Feodora op en neer gaan, op een vaste maat, zo leek het wel. Ze zag hoe de vingers haar maagdelijke intieme delen bepotelden, met volle overgave. Het minimale stukje van de witte stof kwam ef en toe eens vantussen Feodora's vingers piepen, en versterkte de onrust die er duidelijk achter haar vingertoppen was. Boven het touwtje vanboven aan haar string, dat juist onder Feodora's buik zat, zag ze het begin van een grote bult in haar onderbuik. In een oogopslag kon ze zien met welk probleem Feodora zat; het was niet echt een geheim. Feodora zag het meisje kijken, schaamde zich te pletter, maar hield haar hand stevig in haar kruis en stopte niet met bewegen. Het enige wat ze kon doen was haar ogen neerslaan, en hopen dat het meisje zou stoppen met haar te bestaren. Dat deed ze niet, vertelde blijkbaar zelfs haar vriendin over de nood van Feodora, want ze keek ook ineens met wijdopen mond naar het tafereel. Feodora kreeg een traantje in haar oog van schaamte, twee volwassen mensen waren haar aan het begluren terwijl ze bijna in haar slipje deed, en halfnaakt met haar vingers in haar schaamstreek zat! Ze keek kort weer op; en zag tot haar grote verbazing te twee meisjes niet giechelen of wijzen, ze leken medelijden te hebben met haar! De twee vriendinnen gooiden elkaar een snelle blik toe, en één van de twee meisjes boog zich vervolgens naar Feodora toe. Feodora's hart stopte voor een seconde of twee, terwijl haar vingers bleven knijpen, wachtend op wat het meisje haar zou zeggen.

    Op een medelevende toon, begon ze tegen Feodora te praten. "Hey, seg wij wisten niet dat je zo dringend moest! Kom, steek ons maar voorbij, kom!" Feodora begreep de boodschap wel, maar keek haar toch niet-begrijpend aan. Feodora en het meisje staarden enkele seconden in elkaars ogen, elk wachtend op elkaars woorden. "Komaan, jij het het nodiger dan ons, kom!" Feodora knikte nu wel, en trippelde tussen de twee meisjes door. "Gaat het nog wel?", vroeg het andere meisje al even lief. "Fuck ja, de rij is hier ook zo lang, ik bedoel... maar had toch al iets eerder gezegd! Gaat het lukken, anders...?" Feodora knikte "ja", terwijl haar hersenen duidelijk "nee" zeiden. "Da... Dankje", floepte ze er ook ongecontroleerd uit. Ze wou dat ze iets meer kon doen, maar dat kon ze niet, heel haar lichaam had ze nu nodig. Ze lachte toch even, voor zover ze dat kon, en draaide haar hoofd weer. Ok, wat de twee meisjes hadden gedaan was ontzettend lief, maar nu voelde Feodora zich ook wel bekeken, en schaamte kroop in de kleinste spleetjes van haar lichaam. Ze wist dat de twee meisjes haar in het oog hielden vanaf nu, al was het ook uit sympathie. Ze besloot er niet aan te denken, dat was het beste wat ze kon doen nu. Ze keek vooruit, en keek op de volgende persoon in de rij; die had tenminste nog niet door wat haar probleempje was. Ze trippelde even kort terwijl ze zacht door haar slipje zichzelf masseerde. Daarna duwde ze haar benen gewoon weer stevig bij elkaar, met haar handen er stevig tussengeklemd; ze moest het gewoon ophouden! Haar gekke plannetje van daarjuist mocht ze wel vergeten, nu de twee meisjes van haar nood wisten; ze kon toch niet meer zonder excuus uit de rij gaan, en ergens anders in de dancing gaan plassen? Trouwens, dat was niets voor haar. Het volwassene van haar gedrag was er ondertussen wel al af, daar deed ze het niet meer voor, dat had ze opgegeven. Maar toch, een beetje deftig moest het toch blijven? Ze moest zo nodig! Het was geweldig lief wat de twee meiden hadden gedaan, en Feodora was ze er ook dankbaar voor, maar eigenlijk hielp het haar weinig. Er stonden nog steeds een persoon voor twintig voor haar, iets minder misschien, maar toch. En haar blaas? Tjah. Elke seconde leek het alsof het niet meer erger kon worden, maar dan werd het toch erger, het verbijsterde Feodora gewoon. Zelfs met al haar vingers, knijpend in haar kruis, voelde ze de controle toch nog bijna wegglippen. Om de zoveel seconden voelde ze weer een pijnscheut door haar blaas gaan, en voelde haar spieren het bijna gegeven, maar ze hield het vol. Ze moest echter wel steeds verder en verder gaan ervoor, zich steeds meer voor schut zetten. Haar kont wiebelde als een gek, haar hele lichaam trilde, de onderkant van haar jurkje vloog alle kanten uit. De druk op haar blaas nam simpelweg niet meer af; het was een spel van wilskracht geworden. Haar vingers gingen maniakaal op en neer op de stof van haar slipje, haar schaamlippen waren geïrriteerd door alle aanraking ervan. Maar zelfs dat, was nog niet genoeg. Feodora kon wel beginnen wenen; ze kon het niet lang meer inhouden, en veel meer kon ze niet meer extra doen! Ze moest iets doen, ze wist echter niks! Haar handen had ze de laatste tien minuten al niet meer uit haar kruis gehaald, haar heupen kon ze niet veel harder meer bewegen... en ze verloor langzaam de hoop, dat ze ooit een toilet zou zien.
    Last edited by Wouter; Mon, 13 Sep 10 at 8:50 PM.

  9. #29
    Join Date
    Feb 2005
    Posts
    116

    Default Girls Night Out: Deel VIII

    Ze sprong even rond, maar dat hielp helemaal niet, integendeel, wanhopig voelde ze haar blaas nog harder schokken. Ze moest nu plassen, nu nu nu, anders, ooooh! Het was bijna hopeloos, zo leek het wel. Ten einde raad tastten haar vingers haar schaamlippen af, op zoek naar het juiste plaatsje om ze vast te houden. Haar slipje zat enorm in de weg, de extra laag was een laag die ze niet onder controle kreeg. Ze moest zo dringend, was zo moegestreden, ze zag geen uitweg meer en... radeloos tastte ze, naar haar laatste reddingsmiddel. Ze duwde de witte, dunne stof van haar string opzij vanvoor, gleed al nijpend langs haar lippen, en plaatste de drie middelste vingers van haar linkerhand netjes ertussen. Met de middelvinger zelf, tastte ze, millimeter per millimeter, langs haar vochtige schaamlippen. Op zoek naar de laatste plaats, die haar misschien nog kon helpen. Was het hier? Voorzichtig kneep ze verder. Ja, daar was het. Voor een seconde of twee relaxte ze, en beet dan heftig op haar tanden. Haar middelvinger spande zich op, en duwde zo hard als hij kon, haar plasgaatje toe. Met haar wijs- en ringvinger, kneep ze de lippen errond toe, alsof ze haar stevig duwende vingers nog eens extra inpakte. Met de vingers van haar andere hand, duwde ze wild op die ene wijsvinger; om nóg harder te duwen, dan die al deed.

    Ze deed zichzelf pijn, ze deed zichzelf pijn, daar in haar intieme delen, maar haar broekje, dat hield ze droog. Ze hoopte, dat als ze alles zou dichthouden, er niets zou kunnen ontsnappen, en dat was nog niet zo'n slecht plan ook! Haar moment, waarop haar blaas het zou begeven, was even uitgesteld, gelukkig. Want had ze dit niet gedaan, dan stond ze hier nu te plassen. Het was haar allerlaatste lapmiddeltje, en het werkte, maar het deed ongelofelijk veel zeer! Het pijnlijke gevoel was zelfs zo erg, dat het de pijngolven die uit haar onderbuik kwamen, overstelpten. Haar vochtige schaamlippen gleden langs haar duwende vinger, het enige in haar lichaam dat helemaal stil bleef trouwens. Maar zelfs nu, nu ze haar laatste troef op tafel had gegooid, voelde ze, dat het nog bijna te laat was. Ze had al haar kaarten uitgespeeld, en was nu alleen nog maar een spel blufpoker aan het spelen met haar blaas. En die was overduidelijk aan zet. Oh help, oh help, ze voelde het ontsnappen! "Nee, nee!", fluisterde ze, terwijl ze voelde dat ze in haar slipje ging plassen, en wel nu. De lijn voor haar schoof weer verder, een meter of twee nu, maar Feodora kon geen voet meer verzetten. Ze duwde haar vinger nog krachtiger tegen haar plasgaatje, kneep haar schaamlippen helemaal plat, en met vereende krachten kon ze haar blaas, die het eigenlijk had opgegeven, toch nog even samen houden. Ze probeerde niet eens om verder te gaan, want ze wist dat ze dat niet meer kon. Maar ze wist ook, dat ze eigenlijk helemaal niets meer kon. Toch, toch probeerde ze het nog te houden. Stokstijf bleef ze staan, en kneep, kneep zo hard, al wat ze kon. Maar haar blaas viel gewoon figuurlijk uit elkaar. Ze voelde het nu zeker, al waren haar vingers nog niet nat; ze had verloren. Ze kon gewoon niet meer. "Nee, nee, nee", schreeuwde ze nu, luider. Ze voelde een heel klein stroompje rustig aan het begin van haar plasbuis vertrekken, en voelde het topje van haar gespannen middelvinger nat worden. Ze duwde nog harder, alles toe, zodat het niet uit haar lichaam kon lopen.

    Even werkte het, maar dan bedoel ik ook maar voor een fractie van een seconde, en Feodoras vinger stuurde het smalle stroompje weer even naar binnen. Maar haar vinger vlak op haar plasgaatje was natuurlijk geen kurk in een wijnfles of een stop in het bad. Haar arme blaas liet nog steeds urine lopen, en het liep gewoon langs haar vinger heen. "Nee, nee, oh nee!" Feodora voelde het ontsnappen, het laatste teken, en ze wist dat ze het niet meer kon harden. Och, ze wou het al zelfs niet meer ophouden, ze was het zo beu! Maar het deftige meisje in haar begon te wenen. "Neeeeeeee! Neeeeeee!" Haar geroep werd zo luid, dat de meisjes achter haar het in de gaten kregen. Feodora gaf de strijd op, en liet alle druk op haar spieren weglopen. Haar blaas ontspande zich, en kneep zo snel als hij kon alles eruit, al even hunkerend naar verlossing, als Feodoras lichaam zelf. Ze probeerde niks meer, ze liet gewoon alles zijn gang gaan. Haar middelvinger loste zichzelf, en ze voelde meteen de palm van haar hand vollopen. Ze bleef nog wel haar kruis met haar handpalmen vasthouden, om haar naakte delen te beschermen, maar het was op een afstand van een halve centimeter van haar schaamlippen, niet meer vlak ertegen. Die deden zo'n pijn dat ze ze niet meer wou aanraken, en ze voelde de stroom tegen haar handpalm pletsen. Ze verschoot van de sterkte van de straal, en haar plas vloeide zelfs zo hevig dat haar handen de zondvloed niet meer aankonden; nog steeds met volle kracht, spoot de urine vantussen haar vingers. Als vier dikke stralen, sijpelden ze duidelijk de grond op. De weinige stof die ze aanhad kon bijna niets van haar urine absorberen, en het spoot echt alle kanten uit. Haar witte slip, die vlak naast de plaats was geschoven, van waar de straal uit haar lichaam spoot, nam nog het meeste vocht op, en werd helemaal doorweekt. Er liep weinig urine langs haar benen naar beneden, aangezien er geen onderliggende stof was die de straal kon spreiden, en alles plensde de lucht in. Haar blaas leegde zich in razendsnel tempo; de straal was dik, snel lopend, en maakte alles nat. Er liep langs haar onderarmen zelfs een straaltje omhoog, en maakte de voorkant van haar jurkje, dat nochtans een paar centimeter van haar plasgaatje verwijderd was, helemaal nat. Een dikke straal liep ook tussen haar billen, langs het touwtje van de string, met grote snelheid naar achter. Het kon enkele centimeters verder lopen, liep een centimetertje omhoog langs haar billen, en minderde dan snelheid wegens de klim in de hoogte. In een boogje liep het vantussen haar bips, en de meisjes die achter haar stonden, stonden met wijdopen mond Feodora aan te staren.

    Alles stroomde echt alle kanten uit, alle mogelijke kanten, zoiets hadden ze nog nooit gezien. Feodora leek wel net een levende waterval. Alsof ze nog niet nat genoeg was, liepen er dikke tranen vanuit haar ogen, en ze begon zelfs te wenen. Niet in stilte, op haar eentje; ze was zo vernederd, voelde zich zo miserabel, dat ze haar keel mee openzette. Haar stembanden creëerden een hoorbaar piepgeluid, bijna net zoals een kleine baby was ze aan het wenen, nog net niet helemaal. Slechter kon ze zichzelf niet voelen. Naar deze dag had ze al lang uitgekeken, en het bleek een complete nachtmerrie te zijn geworden. Beelden flitsen door haar hoofd. Hoe haar date haar had betast op de dansvloer. Hoe ze haar plas wanhopig had opgehouden, alleen maar om een goeie indruk te maken op haar vriend. Hoe hij haar vertrouwen had geschonden, hoe zijn hand in haar broekje gleed. Feodora beleefde het, allemaal weer opnieuw. Hoe zijn vingers haar helemaal hadden aangerand, haar hadden ontmaagd. En nu, alsof het nog niet erg genoeg was, kon ze haar plas niet meer ophouden, en plaste zichzelf onder, voor het oog van tientallen toeschouwers. De tranen verzadigden haar ogen, en ze kon niets meer zien, van wat er rondom haar gebeurde. Ze voelde, hoewel ze al een seconde of vijftien aan het plassen was, de straal nog steeds even hard tegen haar handpalm beuken. Haar voeten werden nat, en de urine liep langs haar tegen, door de opening vanvoor in haar schoen heen. Op de grond vormde zich razensnel een grote plas. De twee meisjes achter haar moesten zelfs een stap achteruit doen, om niet nat te worden aan hun voeten. Feodoras blaas tintelde van verrukking, maar zelf voelde ze zich te slecht, om dat te voelen. De plas op de vloer deinde nog verder uit, terwijl ze nu de stroom toch iets voelde afbouwen. De plek op de vloer was gigantisch. Glinsterend in het flauwe licht van de dancing, lag een natte plek van een zeventig centimeter diameter. Feodora kon zich niet harder schamen. Ze was nog niet uitgeplast, maar ze moest weg, weg van hier, weg van de mensen die haar aan het aanstaren waren! De natte vingers van haar linkerhand, dat het dichtst bij haar kruis zat, grepen naar de stof van het slipje, en ze trok het weer over haar schaamlippen, om ze te beschermen voor blikken. Haar plas stroomde nog steeds, zachter nu, maar nog steeds in één doorlopende straal, en doorweekte het al natte deeltje stof nu helemaal. Feodora hief haar armen op, en sloeg haar handen in haar gezicht, zodat niemand haar zou kunnen herkennen. Ze draaide zich om, en zette het op een lopen. De rest van haar plas liep nu wel haar slipje in, en een klein straaltje liep recht door de stof heen, terwijl ze haar benen wijd opende, om de volgende stap te zetten. Een ander deel liep langs haar bovenbenen, knieën en onderbenen, recht haar schoenen in. Ze voelde de natte vingers op haar wangen, en rook de urinegeur door haar neusgaten. Weg wou ze, weg van iedereen, maar er was geen plaatsje in de dancing, dat niet vol met mensen stond, beneden dan toch. Met drie kleine schokken urine die in haar slipje liepen, eindigde haar plas; haar blaas was helemaal leeg nu. Impulsief rende ze naar de uitgang; een plaats waar ze alleen kon zijn. Enkele druppels vlogen nog van haar benen af, toen ze bij de uitgang aankwam. Haar handen bedekten nog steeds heel haar gezicht, door kleine spleetjes tussen haar vingers kon Feodora zien waar ze heen ging.
    Last edited by Wouter; Mon, 7 Jun 10 at 11:36 AM.

  10. #30
    Join Date
    Feb 2005
    Posts
    116

    Default Girls Night Out: Deel IX

    De zeven-en-twintig jarige buitenwipper deed langzaam de deur open voor haar en Feodoras snelheid stokte even; ze moest wachten tot de deur open was. Met twee grote passen, wandelde ze de deur door, de dancing uit. De buitenwipper keek haar bestuderend aan, en staarde tussen haar benen. Hij kon zijn ogen niet geloven. Feodoras slipje was helemaal doorweekt van de urine, en de witte stof verhulde helemaal niets meer. Hij zag Feodoras gezwollen schaamlippen door de stof priemen; heel haar private delen kon hij zomaar bewonderen. De dunne witte stof onthulde duidelijk de figuur en de contouren van haar vulva, terwijl het textiel stevig tegen Feodoras meest persoonlijke en meest intieme deeltje plakte. Een bult vormde zich in zijn broek, terwijl hij aan haar intieme maagdelijke schaamlippen dacht. Hij zag ook de gladde, geschoren huid door haar slipje heen, en de bult in zijn broek groeide nog verder; de gedachte aan Feodoras propere, zuivere, verzorgde schaamstreek maakte hem helemaal gek. Feodora passeerde hem, en hij zag de natte vlek op haar jurk, maar keek verder tussen haar benen; haar schaamlippen bewogen zich zachtjes terwijl ze liep, net alsof ze hem uitnodigden, om stoute dingen met haar te doen. Hij slikte, om zijn rust te bewaren, en zag het meisje de deur uitlopen. Hij kon nu haar jurkje zien dat zelfs helemaal tot boven haar string was opgeschoven; daaronder zag hij twee trillende billen, perfect rond, samen op en neer gaan. In de periode dat hij hier werkte, had hij al heel wat lekkere konten de revue zien passeren, maar dit was nog van een andere categorie. De gave, frêle huid plaagden zijn libido, en de smalle bilspleet die hij helemaal kon zien, wond hem op, en hij bleef Feodora bekijken, tot als ze uit zijn gezichtsveld verdwenen was. Hij had het zich zeker niet beklaagd, dat hij haar deze avond had laten binnenkomen, al was het duidelijk dat zij geen twintig was. De deur ging toe, en hij hoopte, dat hij haar ooit nog opnieuw zou zien, dan zou hij misschien niet zo braaf meer zijn...


    HOOFDSTUK 7 - NAAR HUIS

    Eelle, Bo en Birgit waren ondertussen al een tijdje aan het rijden, naar huis toe. Birgit zat aan het stuur, Bo zat naast haar in de passagierszetel, en Belle zat alleen op de achterbank, net achter Bo. De radio stond aan, en Bo en Birgit waren luidkeels aan het meezingen met het liedje dat door de speakers speelde. Belle daarentegen had al even niets meer gezegd, en keek door het raam naar buiten, waar ze de struiken in de graskant zag voorbij vliegen. Haar blote linkerarm lag op haar zij, en haar linkerhand was subtiel onder haar jurk verdwenen. Ze moest nodig, maar hield zich sterk, in gedachten houdend dat ze toch bijna thuis was. Haar hand omklemde haar kruis, maar was toch niet stevig tegen haar gladde schaamstreek geduwd. Haar vingers raakten nog maar net de lichtgroene stof van haar slipje, en streelden het stukje ondergoed, telkens wanneer ze een beetje bewoog met haar benen. Het vertrouwde, menselijke gevoel van haar vingers stelden haar een beetje gerust, al hielpen ze eigenlijk niet mee in het ophouden van haar plas. De auto draaide naar rechts en verliet de autoweg; Belle zag de haar bekende weg door het autoraampje, en duwde haar vingers nu toch kort tegen haar private delen. Gerust gesteld met het feit dat ze bijna thuis was, dacht ze even terug aan het moment, een dik kwartier geleden.

    "Wooooohooow!", had Belle nog maar eens een keer geschreeuwd, toen ze uit de dancing waren gekomen. Haar beide vriendinnen schaterlachten, en Bo trok Belle tegen zich aan, zodat ze haar een vriendschappelijke knuffel kon geven, terwijl ze verder naar de auto stapten. "Jaaaa, zeg dat wel!", zei Bo opgewekt. "Dit was een ge-weldige avond, ik heb me al sinds maanden niet zo meer geamuseerd!" "Ik ook!", zeiden de andere twee meisjes in koor. Alledrie konden ze een flauwe lach niet onderdrukken. "Ah ja, eigenlijk, hoe is het nu afgelopen met Peter? Want je bent zo stilletjes hé, komaan, vertel!", plaagde Bo haar vriendin. "Niks speciaals hoor", probeerde Birgit schijnheilig, en zo serieus mogelijk. "Jij leugenaar!", reageerde Bo. "Je gaat me toch niet vertellen, dat in dat kwartier dat we in die stomme rij stonden, er niets gebeurd is? We zijn wel slimmer dan dat hoor!" Belle en Bo keken geïnteresseerd naar Birgit, en zagen de glimlach op Birgits gezicht. "Ok... ik heb zijn telefoonnummer, enneuh... een afspraakje voor een tweede date?" Birgit keek triomferend. "Zaaaalig, you go girl! Ik wist het wel!", ondersteunde Bo haar vriendin. Ook Belle sprong Bo bij. "Super meisje, zorg maar dat ik niet jaloers wordt, of ik ga op date met Peter!" "Jij blijft met je fikken van mijn ventje af, ja!", lachtte Birgit terug. "Oeeeeh, hoor je dat Belle? Hij hangt al aan de leiband!", proestte Bo het uit. "Dat je het maar weet!", knipoogde Birgit. De drie meisjes waren aan de auto aangekomen, en Birgit, stapte naar de bestuurderskant, terwijl Bo en Belle aan de rechterkant van het voertuig bleven wachten. "Ho, wacht even, sleutels", lachte Birgit, en ze rommelde in haar tasje. Bo en Belle bleven staan tot Birgit haar sleutels zou gevonden hebben, en keken naar elkaar. Even kwamen ze tot rust, na de heftige en vermoeiende avond die ze achter de rug hadden. Belle leunde achterover tegen de auto, met haar billen achteruit geduwd. "Gaat het?", vroeg Bo bezorgd. "Ja hoor," antwoordde Belle zelfzeker, "nu ja, ik moet wel plassen hoor, maar ik hou het nog wel op tot thuis. Zo ver is het ook niet he." "Ja je hebt gelijk, en de rij binnen was ook nog lang dus...", antwoordde Bo. "Tis dat", zei Belle op haar beurt, terwijl ze haar blaas subtiel voelde drukken. De meisjes hoorden een "klik" van de centrale vergrendeling, en stapten in de auto. "Arme Belle", dacht Bo vol medelijden. Belle had al nu al zeker vier keer laten weten dat ze naar de wc moest, en Bo wist dat ze dat niet zou doen, als het werkelijk niet zo was. Belles blaas zou dus wel al helemaal gevuld zijn, vermoedde ze. Ze sloeg de deur dicht en richtte zich op zichzelf. Nu ja, eigenlijk kon ze zelf ook wel eens gaan plassen, hoor, het was ook al even geleden dat ze op de pot had gezeten.

    Birgit startte de auto. "Ok, dus jullie weten het, geen rommel op de zetels? Mijn pa vermoordt mij als er iets met de auto gebeurt!" "Ja hoor, Birgit, we weten het al wel", stelde Bo haar gerust. Ze had het deze avond misschien al vijf keer gezegd, dat ze hun auto pas gisteren gekocht hadden, en dat het het kroonjuweeltje was van Birgits pa. Voor één keer had hij zijn portefeuille open gedaan en hen een auto gekocht met alles erop en eraan, van het nieuwste model autoradio tot echte leren zetels. Het was misschien "maar" een gezinswagen, maar wel eentje die wat geld had gekost. Hemel en aarde had Birgit moeten bewegen, voor ze de auto had meegekregen voor vanavond, en uiteindelijk, onder invloed van haar moeder, had haar vader toch toegegeven. Echter onder strikte voorwaarden; als hij ook maar één spatje zou terugvinden, zou ze ervoor boeten. En bovendien moest ze ook stipt om vier uur terug zijn. Birgit had schaaps ja-geknikt, en wist dat haar vader altijd streng maar rechtvaardig was. Te laat komen was dus geen optie, en ze moest er al helemaal niet aan denken, wat er zou gebeuren als ze het interieur vuil zou maken. Of erger nog, een bluts in de carrosserie maken. Dan zou haar pa pas echt door het dak gaan. Gelukkig voor haar was Birgit een goede chauffeur, en gezwind reed ze de parking van de dancing af, en de autoweg op.

    Nu ze stil zat eiste Belles blaas al meteen een groot deel van haar aandacht op, maar Belle probeerde die gedachten te onderdrukken, door haar benen te kruisen, en begon enthousiast te praten. "Wat een nacht, wat een nacht! Haha, dat wordt morgen David Guetta zingen! All the crazy things i did tonight, those will be the best memories..." "Ja, jij was anders ook wel een van de fuifnummers van de avond hoor", antwoordde Birgit goedlachs, "en dan te bedenken dat je bijna niet mee ging vanavond!" Ze zette de radio aan, op zoek naar een post met fuifliedjes. Birgit had gelijk, bijna was Belle helemaal niet mee geweest. Ze mocht van haar ouders niet uitgaan omdat het over twee weken examens waren. Eerst had ze het lief gevraagd, dan gesmeekt, maar haar strenge ouders gaven geen kik; ze moest en zou thuisblijven. Belle wou echter zo graag mee met haar twee andere vriendinnen, dat ze maar één oplossing zag; uit haar kamerraam klimmen, en stiekem het huis uitsluipen. Ze had het plannetje perfect uitgedacht; al in de namiddag had ze schoenen en haar jurkje uit de kast gehaald, om 's avonds aan te doen. Ze was iets vroeger gaan slapen als gewoonlijk en had haar kamerdeur op slot gedaan, zodat haar ouders zeker niet binnen zouden kunnen komen, en had zich dan omgekleed. Ze had zelfs haar pyjama al klaar gelegd op haar bed, zodat ze zich meteen terug zou kunnen omkleden wanneer ze thuis zou komen. Nadat ze zeker was dat haar ouders gaan slapen waren, had ze het raam open gemaakt, en was ze naar buiten geklommen. Het gordijn ervoor had ze zo goed mogelijk dicht geschoven, en zachtjes had ze het raam dichtgedraaid, met de klink nog naar boven. Straks zou ze gewoon het raam kunnen opendoen en doen alsof er niks gebeurd was; haar plannetje was quasi waterdicht. Ze had al helemaal geen spijt gehad van haar beslissing, dit was een geweldige avond geweest. Ze keek naar haar borst en zag daar de dikke zwarte handtekening staan; die zou ze er spijtig genoeg morgen moeten afwassen. Maar ze zou er zeker nog een foto van nemen, om de herinnering te vereeuwigen. Ze was in haar nopjes, en zelfs het oncomfortabele gevoel van haar overvolle blaas kon dat gevoel niet overwinnen. De drie meisjes zongen luidkeels mee met de muziek die Birgit had opgezet, en zo reden ze verder naar hun eerste stop, Belles huis.
    Last edited by Wouter; Mon, 13 Sep 10 at 8:54 PM.

Posting Permissions

  • You may not post new threads
  • You may not post replies
  • You may not post attachments
  • You may not edit your posts
  •